الشمس
- 91:1
وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
- 91:2
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،
- 91:3
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،
- 91:4
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،
- 91:5
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
- 91:6
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،
- 91:7
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،
- 91:8
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا
سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،
- 91:9
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛
- 91:10
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!
- 91:11
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ
قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،
- 91:12
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا
آنگاه که شقیترین آنها بپاخاست،
- 91:13
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا
و فرستاده الهی [= صالح] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»
- 91:14
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا
ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!
- 91:15
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا
و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران] بیم ندارد!
متن عربی و ترجمهها از Tanzil.net. تلاوت از EveryAyah.com پخش میشود و ۲۲ تلاوت در پخشکننده در دسترس است.